BLOW …i chcesz więcej

Film zawiera wiele metafor. Mimo pozornego przekazu wprost – znajdujemy w nim wiele niedopowiedzeń i przenośni. Porusza wiele problemów moralnych jak np. zdrada, która wielokrotnie i pod różną postacią pojawia się w „Blow”. Jest ona wynikiem uzależnień i pogoni za pieniądzem bo ludzie są tylko ludźmi. Po seansie warto zastanowić się nad ludzką naturą i zasadnością przyjaźni międzyludzkich. Tak naprawdę, narkotyki zdają się tworzyć tylko tło dla przedstawienia różnych wartości i relacji. Film wzrusza ale i rozczarowuje. Oczekiwalibyśmy może bardziej radykalnych działań ze strony Georga i walki o swoje ale z drugiej strony – to nie jest takie proste jakby postawić się w jego roli. To nieco inne spojrzenie na „królowanie” w narkotycznym państwie. To nie „American Gangster” gdzie walczy się o teren i kasuje konkurencję. To bardziej naturalistyczny obraz hedonistycznego świata o który zabiega zwykły człowiek, zdobywając po drodze wszystko czego zapragnie. Jest to też obraz tego jak kokaina zmienia człowieka – w tym przypadku np. wybrankę Junga – Mirthe czyli Penelope Cruz. Z pięknej i zmysłowej damy w nadpobudliwą narkomankę mającą spaczony pogląd na wszystko wokół. Swoją drogą – dobra rola – od miłości do nienawiści w około 60 minut. Wykwintnie ale i prostacko…

„Blow” to film specyficzny. Nie jest to kino wybitne ale zasługuje na szczególną uwagę. Jestem w stanie zrównoważyć wszystkie za i przeciw i stwierdzić, że to cholernie dobry film o ludzkich niedoskonałościach i szukaniu bliżej nieokreślonego, czegoś… obowiązuje swoboda interpretacji.

Wymarzona wycieczka… The Tourist

The Tourist / Turysta (2010)

Film „Turysta” godzi w sobie 2 rzeczy jeśli chodzi o gusta. Jest coś dla pań pod postacią Johnny’ego Depp’a i coś dla panów czyli Angelina Jolie. Można cieszyć zmysły, jednocześnie polegając na solidnym aktorstwie. Z tym „solidnym aktorstwem” bywa tu niestety różnie jednak większe zaangażowanie daje się wyczuć po stronie Angeliny – więcej w niej życia i emocji. Rola Depp’a wydaje się dość płaska i mało charakterystyczna i mimo, że powinna charakteryzować się jawną prostotą to aktor przemycił w nią za mało swojej ciekawej osobowości. Bezsprzeczny urok wypływa z jego nieporadnej osoby jednak brakuje przysłowiowej „kropki nad i”.

Obraz zaczyna się groteskowo i tak naprawdę nie zwiastuje inteligentnej rozrywki jednak utrzymany jest w konwencji pewnej bliskości z widzem. Niby to nas nie dotyczy a jednak wciąga. Bywa proste i nie wyszukane a jednak cieszy oczy. To co jeszcze mnie ucieszyło to fakt, że nasza para nie wciela się w rolę super bohaterów skaczących po dachach i wymachujących pistoletami (jak w tragikomicznym „Salt” dajmy na to). Film zyskuje na realizmie dzięki twórczej powściągliwości reżysera i spółki. To taki obraz w starym stylu ale w nowej oprawie z powolnie płynącą akcją gdzie bohaterowie rozmijają się z o centymetry z przestępcami a wszystko ma podłoże romansu i uwodzenia. Zresztą, jest to remake francuskiego „Anthony Zimmer” z 2005 roku. Chociażby z tego powodu nie można mówić o jakiejś formie oryginalności. Ja jednak przebrnąłem przez „Turystę” gładko i bez przeszkód. Nie dłużyło mi się ani, mimo zmęczenia, nie padłem jak mucha. Faktem jest, że dobór aktorski był zabiegiem marketingowym i w innym przypadku ciężko by było myśleć o sukcesie takiego „odgrzewanego kotleta”. Zdjęcia nie są niczym wyszukanym. Są poprawne i tyle. Zwroty akcji nie zaskakują bo jak wspomniałem – jest to „leniwe” kino. Brak tu zbędnych przestojów a wszystko wydaje się naturalnie płynąć. To między innymi, dzięki tej lekkości, nie uważam tego czasu za stracony. Nie mogę stwierdzić wyraźnie, że to film wyłącznie dla fanów Deppa i Jolie ponieważ znalazłem tu swobodę obcowania z filmem i pewną błogość. Wiadomo, że wszystko dobrze się skończy i nie ma kurczowego ściskania fotela/poduszki w oczekiwaniu na to co wydarzy się za chwilę. Przyjemne kino do odprężenia wieczorem dla zaspokojenia niezbyt wygórowanych oczekiwań.